پنج راهکار کلیدی برای کاهش التهاب جامعه و بازگشت آرامش به کشور

به گزارش رسا نشر و به نقل از روزنامه جمهوری اسلامی، شرایط کنونی کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند رویکردی مسئولانه از سوی تمامی کنشگران سیاسی و تصمیم‌گیران است. امروز هر مسئول و هر فعال سیاسی یک وظیفه بنیادین بر عهده دارد؛ اگر توان حل مسئله‌ای را ندارد، دست‌کم نباید بر دامنه مشکلات بیفزاید. اگر ایجاد امید بزرگ برای او مقدور نیست، نباید بذر ناامیدی بپاشد و اگر توان حفظ آرامش را ندارد، باید مراقب باشد که بر التهاب جامعه نیفزاید.

قادر باستانی تبریزی در یادداشتی با عنوان پنج راهکار برای آرامش جامعه، به واکاوی ضرورت مهار نارضایتی‌ها پرداخته و تأکید می‌کند که مسئله اصلی امروز، دعوت مردم به تحمل بیشتر نیست، بلکه یافتن راه‌هایی برای کاهش فشار از روی دوش آنان است. در ادامه، پنج راهبرد عملیاتی برای عبور از این وضعیت ارائه شده است:

اول: توقف تولید نارضایتی‌های جدید

حکمرانی در شرایط بحرانی مستلزم وسواس در تصمیم‌گیری است. بسیاری از سیاست‌گذاری‌ها که در شرایط عادی منطقی به نظر می‌رسند، در وضعیت فعلی می‌توانند به خشم عمومی دامن بزنند. ضرورت دارد پیش از هر تصمیم کلان، پیامدهای اجتماعی و روانی آن توسط تیمی متشکل از متخصصان اقتصاد، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و علوم سیاسی بررسی شود.

دوم: ارسال سیگنال‌های واقعی تغییر و گشایش

مردم باید دریابند که حکومت تنها انتظار استقامت از آن‌ها ندارد، بلکه خود نیز به دنبال اصلاحات است. مشاهده نشانه‌های ملموس از تغییر و گشایش در رویکردهای کلان، می‌تواند اعتماد عمومی را ترمیم کند.

سوم: کاهش تحریک در فضای اجتماعی

بخش بزرگی از جامعه که به عنوان لایه خاکستری شناخته می‌شوند، به دنبال زندگی عادی هستند. کاهش حساسیت‌های غیرضروری نسبت به سبک زندگی مردم و فراهم کردن فضایی برای تنفس اجتماعی، گامی موثر در جهت کاهش فشارهاست.

چهارم: تغییر رویکرد رسانه‌ها و صداوسیما

رسانه‌ها باید از تولید اضطراب عمومی فاصله بگیرند. تمرکز مداوم بر سناریوهای بحرانی و لحن‌های حماسی که نتیجه‌ای جز افزایش نگرانی ندارند، باید جای خود را به برنامه‌های سرگرم‌کننده و ایجاد نشاط عمومی بدهد.

پنجم: ترسیم چشم‌انداز باورپذیر برای آینده

امید به معنای وعده‌های غیرواقعی نیست. جامعه زمانی امیدوار می‌شود که نشانه‌های ملموسی از بهبود وضعیت و برنامه برای تغییر در آینده را مشاهده کند.

در نهایت، آرامش جامعه پیوندی ناگسستنی با امنیت ملی دارد. گرانی، کاهش قدرت خرید و ابهام در آینده، فشاری مضاعف بر مردم وارد کرده است. رسانه‌ها می‌توانند به فهم مسائل کمک کنند، اما نمی‌توانند جای واقعیت‌های اقتصادی زندگی مردم را بگیرند. بنابراین، درمان اصلی تب جامعه از مجرای بهبود وضعیت معیشتی و شنیدن صدای مردم می‌گذرد. مفهوم تاب‌آوری نباید به اشتباه، مجوزی برای تحمیل فشارهای بی‌پایان به مردم تلقی شود؛ چرا که جامعه ایران هم‌اکنون نیز هزینه‌های بسیاری را متحمل شده و نیازمند اقدامات فوری برای بهبود شرایط است.